Toeval bestaat niet, of toch wel?

Vandaag een beetje vaag verhaal over toeval. Op deze website heb ik regelmatig geschreven over een samenloop van omstandigheden. Voorbeeld: je ontmoet iemand en het gesprek komt op laten we zeggen het eiland Mallorca. Twee dagen later belt een vriend en vertelt van zijn heerlijke vakantie op datzelfde Majorca. “Da’s ook toevallig”, zeg je. “Laat ik nu net iemand gesproken hebben die jaren op Mallorca heeft gewoond!” Maar daarmee houdt het nog niet op want vervolgens krijg je van iemand anders de uitnodiging mee op vakantie naar Mallorca te gaan. Drie personen die elkaar niet kennen maar tegen jou over Mallorca beginnen. En dat binnen een zeer kort tijdsbestek. Zit daar een boodschap achter? Ja, als je geen vakantieplannen had of voor een andere bestemming zou hebben gekozen. Blijkbaar wilde de Kosmos dat je naar Mallorca gaat en ben je voorbereid.

Je bent al jaren vrijgezel. Een relatie is welkom maar je ontmoet niemand die je hart sneller doet kloppen. Maar dan opeens staat hij of zij voor je neus op een volkomen onverwacht moment. Dat kan in de supermarkt, de trein, op een festival of misschien in de wachtkamer van de huisarts zijn. Je krijgt het warm, de verliefdheid vlamt op. Er volgt een spannende date. Niets lijkt deze liefde in de weg te staan. Maar dan….. ontmoet je nog iemand wiens uitstraling iets met je doet. Hoe kan dat? Je bent toch over je oren verliefd op die ander die je onlangs hebt ontmoet? Toeval of een reden?

Het overkwam mij toen ik enkele weken samenwoonde met mijn kersverse liefde. Ik kocht in een Chinese winkel twee kimono’s voor ons. De verkoopster deed mijn hart sneller kloppen maar ik gaf niet toe. Twee jaar later is mijn verkering uit en woon ik weer op mijzelf. De eerste avond dat ik alleen een borrel ga drinken word ik op mijn schouder geklopt. De verkoopster uit die winkel heeft me herkend en vraagt met een glimlach hoe het met mijn verkering is. Need I say more?  We hebben na die borrel vervolgens 5 jaar samengewoond.

Gedurende mijn leven ben ik steeds meer tot de ontdekking gekomen dat ogenschijnlijk spontane ontmoetingen een reden hebben. Die reden kan van alles zijn en te maken hebben met werk, hobby, de liefde of onze gezondheid. Ik vraag me daarom regelmatig af of we wel een vrije wil hebben. Is onze levensloop misschien toch voorbestemd zoals paragnosten beweren. Zij kunnen immers in onze toekomst kijken. Of is dat onzin en kloppen hun voorspellingen omdat we er naar zijn gaan leven? Dat wordt althans door sceptici beweerd.

Ik zou een aantal verhalen kunnen vertellen over voorspellingen die ik naar het rijk der fabelen heb verwezen en toch zijn uitgekomen. Maar ook dan kun je zeggen dat als we maar lang genoeg wachten er altijd wel iets klopt van de voorspelling. Evenwel, een beroemd Engels medium voorspelde mij in 2006 grote rijkdom. We zijn 16 jaar verder en ik ben nog altijd straatarm. Hoelang moet ik nog wachten op het grote geld Paul Jacobs? Dit is nu een voorbeeld van een onzinvoorspelling. Maar ik dwaal af van het onderwerp toeval.

Wie niet gelooft dat onze levensloop is voorbestemd, adviseer ik om serieus naar de “toevalligheden” in zijn/haar leven te kijken. Zet belangrijke levensgebeurtenissen op papier en daaronder hoe ze op je pad zijn gekomen. Heel vaak zal blijken dat je er geen moeite voor hebt gedaan maar het je overkomen is. Wellicht ben je het dan met mijn conclusie eens dat toeval niet bestaat.