Jelle Veeman (1922 – 2007)

Jelle Veeman is één van de meest bijzondere mensen die ik in mijn leven heb ontmoet. Hij was met recht een wonder te noemen. Over Jelle valt een boek te schrijven. Hij was een magnetiseur, natuurgenezer, medisch-paragnost, auraloog en oprichter van het Medisch Centrum voor Natuurgeneeskunde in Heerenveen.

Mijn moeder had een chronische darmkwaal en was een patiënt van Veeman toen hij nog met zijn praktijk in Leeuwarden zat. Ik had weinig vertrouwen in het alternatieve circuit. Maar dat veranderde toen ik een lastige aandoening kreeg waarvan de oorzaak niet simpel te achterhalen was. Mijn benen waren opgezwollen en ontstoken. Volgens de medische terminologie had ik Lymfangitis. Achteraf is de vraag of deze diagnose wel juist is geweest.

Toen mijn moeder op een dag bij Veeman kwam begon hij gelijk over mij. Dat was wonderlijk want mijn moeder had niet het plan hem om raad te vragen. “Uw zoon is behoorlijk ziek mevrouw Smit. Ik zal u de oorzaak vertellen. Hij heeft een bloedinfectie opgelopen door het eten van te veel rauw vlees. Wat hij moet doen is matigen met vlees eten (100 gram per week is genoeg) en veel karnemelk drinken want dat zuivert het bloed. Het is een moeilijke aandoening waarvan hij een jaar lang last zal hebben maar hij geneest.”

Ik was met stomheid geslagen omdat Veeman dus wist dat ik ziek was terwijl we elkaar nooit hadden gezien of gesproken. Thuis aten we niet overdreven veel vlees maar ik was een liefhebber van een T-bonesteak en die at ik regelmatig buiten de deur. Dus veel bijna rauw vlees eten dat klopte. Nu ging het juist weer wat beter met mijn benen dus nam ik de proef op de som en liet me weer eens flink verwennen in een bistro waar ik regelmatig kwam. Amper drie dagen later kreeg ik opnieuw pijn en  kon ik nog nauwelijks op mijn benen staan.

Ik besloot het advies van Veeman op te volgen en begon dagelijks karnemelk te drinken en vlees door vis en eieren te vervangen. Het duurde even maar het hielp. Na twee maanden op dit dieet was ik bijna klachten vrij. Toch kwam de pijn nog regelmatig terug en duurde het inderdaad een jaar voor ik definitief genezen was. Nu wilde ik die Jelle Veeman weleens ontmoeten en dus maakte ik een afspraak in Leeuwarden.

Die eerste ontmoeting zal ik nooit vergeten. Hij hield praktijk in een grote villa aan het Herenwaltje. De wachtkamer zat bomvol. Veeman kwam de wachtkamer binnen, gaf deze en gene een snelle, magnetische behandeling en pikte mij er uit voor een consult. “Jij bent het derde kind en nog enig levende kind van je moeder.” Het klopte. Ik heb een zusje gehad die overleden is en daarna kreeg mijn moeder een miskraam en toen kwam ik. Maar die miskraam werd nooit over gesproken. Mijn moeder had dat aan Veeman niet verteld. Het was voor haar niet zo belangrijk. De dood van mijn zusje wel. Natuurlijk vertelde Veeman me nog veel meer dat klopte. Maar dat “derde” kind gaf me vertrouwen.

Dat eerste bezoek aan Veeman was het begin dat ik met andere ogen naar het alternatieve circuit ben gaan kijken. In feite is Veeman indirect de aanleiding voor deze website.

De kracht van Veeman was dat hij kon “zien” wat iemand mankeerde. Zijn analyses waren haarscherp en feilloos. Maar Veeman was geen arts en dat gaf natuurlijk kritiek. Dus besloot hij te gaan samenwerken met de artsen Dick Nicolai en Arjen Keesman. Vooral Keesman keek altijd mee.

Ook nam hij een apotheker in dienst voor het samenstellen van de medicijnen die hij de patiënten voorschreef. En zo ontstond een heel centrum niet meer in Leeuwarden maar in Heerenveen aan de Burgemeester Falkenaweg en later aan de Stationsstraat.(foto hierboven).

In de loop der jaren heb ik nogal wat kennissen met chronische aandoeningen naar Veeman gestuurd. Genezen lukte niet altijd maar zijn diagnoses waren juist. Ook voor mijn kwaal Psoriasis had Veeman geen medicijn. Zijn voormalige compagnon de arts Dick Nocolai behandelt psoriasis nu met Psorinovo.

Mijn huisarts was zeer kritisch op mensen zoals Veeman maar toen mijn vriendin alle medische specialisten in het ziekenhuis had geraadpleegd en klachten aan haar voeten bleef houden, heb ik in overleg met hem haar naar Veeman gestuurd. Jelle zag onmiddellijk wat ze mankeerde. Het was een zeldzame aandoening. Mijn huisarts zocht het op, kon het niet vinden en belde met het AMC. Daar was de kwaal wel bekend. Nu kon er gericht met medicatie worden begonnen. Mijn vriendin knapte mede dankzij Veeman op.

De genezing begint bij het stellen van de juiste diagnose. Soms is rust of een andere levensstijl voldoende om van je klachten af te komen. Maar Veeman was in de eerste plaats een auroloog. Hij behandelde zijn patiënten met door hem zelf samengestelde auramiddelen maar ook met reguliere medicijnen of een combinatie. Die auramiddelen stonden ter discussie net zoals de homeopathie. “Je moet erin geloven.” Mijn moeder zweerde bij de auramiddelen, ik heb dat nooit gedaan.

Veeman kon geweldig vertellen en bezat veel historische kennis. Natuurlijk geloofde hij in reïncarnatie. Zo zag hij bij mij een jurist, schrijver en activist uit de 17e eeuw. Ik was rijk, woonde alleen op een groot landgoed en was omstreden. Met de tips van Veeman ben ik gaan zoeken. Ik vond “mijn” verzamelde werken te koop voor 2500 euro bij een antiquariaat en stond in dubio kopen of niet kopen.…. Uiteindelijk bood ik de verkoper 250 euro maar daar ging hij niet op in.

Hoewel Veeman zich profileerde als natuurgenezer was hij ook een paragnost. Alle voorspellingen die hij zowel mijn moeder als mij heeft gedaan zijn uitgekomen. Daarmee was hij uniek.

Na twee keer een herseninfarct te hebben gehad besloot Veeman het rustiger aan te doen. Hij trok zich terug uit het centrum en gaf alleen thuis nog consulten o.a. aan mij. Vlak na de verhuizing uit zijn grote villa op de stationsweg naar een appartement overleed hij plotseling. Daarmee was het tijdperk Veeman voorgoed afgesloten. Jammer is dat de relatie tussen de huidige eigenaren van het centrum en de erven Veeman niet optimaal is.

Het centrum bestaat nog maar nu in een modern jasje. Het pand op de foto hierboven moest verlaten worden.

Jelle Veeman leeft voort in de harten van zijn oud patiënten en van zijn fans zoals ik.