Je angsten herleiden tot vorige levens.

Ik bezocht ooit een lezing over regressietherapie. De voordracht werd gehouden in een oud kerkje. De regressietherapeut vertelde van oorsprong een gewone fysiotherapeut te zijn. Het was hem echter opgevallen dat mensen tijdens zijn behandelingen soms onverwacht reageerden. Een van zijn cliënten begon altijd vreselijk te huilen als hij haar rug masseerde. Zelf kon ze niet aangeven waardoor dat kwam. Pijn, nee dat was het niet. Ze kreeg gewoon een onverklaarbare aandrang om te janken. De fysiotherapeut had wel eens iets gelezen over haptonomie en besloot zich daarin te verdiepen.

Toen hij zich eenmaal op dat vlak begeven had en zich meer ging specialiseren in emoties dan in fysieke aandoeningen, ging er een nieuwe wereld voor hem open. Cliënten begonnen spontaan hun diepste zielenroerselen met de man te delen. Angsten en onzekerheden voerden de boventoon. De meeste mensen wisten ook wel waar de basis voor hun angsten was gelegd maar niet iedereen had dit inzicht. Sommige angsten waren onbegrijpelijk. Zo ook van de vrouw die vertelde altijd de koude rillingen te krijgen als ze soldaten met geweren waarop een bajonet gemonteerd zat zag. Een serieus probleem omdat ze regelmatig voor haar werk in de Oost Berlijn moest zijn. (het was nog voor de val van de muur)

Hoe vriendelijk de grenssoldaten haar ook behandelde, ze stond altijd weer die doodsangsten uit. Het werd zelfs een obsessie voor haar. De fysiotherapeut dacht in eerste instantie aan indrukken opgedaan door het zien van een oorlogsfilm. Nee, dat deed haar niets. Het angstzweet brak haar alleen uit als ze in het Oostblok was. Met de vrouw werd afgesproken er een hypnotherapeut bij te halen. De hypnotherapeut deed nog aan de klassieke behandeling waarbij getracht werd een zo diep mogelijke trance te bereiken. De sessie had een onverwachte uitwerking. Diep in trance vertelde de vrouw van haar schuilplaats waar niemand haar zou kunnen vinden. Maar dat was schijn. Ze hoorde soldaten, geweerschoten en voelde een vlijmscherp mes door haar heen gaan. Toen was het afgelopen.

De informatie die de vrouw gaf was niet bevredigend. Er volgden nieuwe sessies waarbij stukje voor beetje meer duidelijk werd. Ze kwam met namen en zelfs een plaats waar het drama zich zou hebben afgespeeld. Steevast kon de vrouw na het ontwaken uit haar trance zich niets meer herinneren. Met de verkregen informatie uit het onderbewuste van de vrouw ging de fysiotherapeut aan de slag. De plaatsnaam bleek te bestaan. Een dorpje op het platteland in Rusland. Hij informeerde bij de vrouw of zij daar wel eens was geweest of misschien familie had wonen. Nee, niets kwam haar bekend voor. De fysiotherapeut en de vrouw besloten op ontdekkingsreis te gaan. In Rusland gingen ze op zoek naar het dorp. Daar aangekomen gebeurde er iets merkwaardigs. De vrouw herkende straten en gebouwen terwijl ze die nog nooit had gezien. Ze wist zich ineens allerlei namen van families uit het dorp te herinneren. Maar ook de boerenopstanden in het begin van de vorige eeuw.

Een behulpzame ambtenaar was voor een fles wodka bereid het gemeentearchief te openen. Daarin ontdekten ze wat er werkelijk gebeurd zou kunnen zijn. Tijdens de bloedige opstanden verstopte mensen en kinderen zich in hooibergen. Soldaten doorzochten de hooischuren en prikten met hun bajonetten in het hooi. De vrouw was toen een kind van negen jaar en werd dodelijk door een bajonet doorboord. Gezien haar huidige leeftijd moest dat een ervaring uit een vorig leven zijn. Het mysterie was opgelost en de vrouw bleek daarna van haar angsten genezen.

De locatie waar de avond gehouden werd was een voormalige kerk in Amsterdam. De sfeer van het kerkje droeg natuurlijk bij aan de romantiek van de geestenwereld. De spreker had de zaal in zijn macht. Het was een mooi verhaal dat die avond door hem verteld werd maar ik geloofde er geen barst van. De vrouw was niet bij de voordracht aanwezig en dus konden we het waarheidsgehalte niet controleren. Toch liet me het niet helemaal los.

Enige jaren later kwam ik in contact met een regressietherapeut. Hij vertelde me soortgelijke verhalen en was overtuigd dat vorige levens bestaan. Tot dat besef ben ik inmiddels ook gekomen maar daar heb ik er erg lang over gedaan. Nee, ik wil zeker niet iedereen met angsten naar een regressietherapeut sturen. Ik ken die wereld amper en vrees dat het aantal charlatans groot is. 98% van de angsten hebben niets met vorige levens uit te staan. Maar als iemand van alles geprobeerd heeft zonder resultaat, ach dan valt een bezoekje aan regressietherapeut wellicht te overwegen… Want zeg nu zelf: als hij jou een verhaal vertelt waarin je kunt geloven en het helpt je van je angsten af, dan is het doel bereikt.