Hulp van de geestelijke wereld of intuïtie?

Ik ben overtuigd dat de toekomst binnen zekere marges vastligt en geloof dat het mogelijk is om de toekomst te kunnen zien. De bewijzen daarvoor zijn me niet alleen door paragnosten aangereikt. Ook heb ik zelf diverse juiste voorspellingen gedaan. Dat soort voorspellingen komen altijd spontaan bij me op. Het geven van een aantal goede voorspellingen wil nog niet zeggen dat iemand een paragnost is.

Het is denkbaar dat we allemaal bij tijd en wijle een soort voorschouw krijgen van gebeurtenissen die ons of iemand anders te wachten staan. Vaak zijn het geen leuke vooruitzichten. Dit zou kunnen betekenen dat we gewaarschuwd worden door de Kosmos voor naderend onheil zodat we er ons op kunnen voorbereiden. Ik zal een paar voorbeelden uit mij eigen leven noemen.

Ongeveer 12 jaar oud zal ik geweest zijn toen mijn grootmoeder aan struma werd geopereerd. In die tijd een hachelijke operatie. Maar wonder boven wonder knapte ze op. Er was al gesproken over een datum waarop ze naar huis zou kunnen om verder op krachten te komen. Mijn moeder, die dagelijks met de trein van Amsterdam naar het ziekenhuis in Baarn reisde om mijn grootmoeder op te zoeken, besloot een dagje over te slaan. Het ging immers goed. Ik waarschuwde mijn moeder en zei dat ze beter wel kon gaan want ik “zag” dat mijn oma die nacht zou komen te overlijden. Helaas luisterde mijn moeder niet. Die avond overleed mijn oma inderdaad aan plotseling opgetreden complicaties.

Mijn datingverleden is genoeg stof voor een boek. De meeste vrouwen met wie ik via advertenties in contact kwam waren voor mij een flirt. Ik ben daarover ook altijd eerlijk geweest. Daten was voor mij niet zoeken naar een nieuwe levensgezel maar spanning en gezelligheid. Op een gegeven moment kom ik echter een dame tegen die toch wel ver boven de middelmaat uitsteekt. Het klikte onmiddellijk van beide kanten. Een gelukstreffer? Zo zou je het kunnen noemen.

We besluiten om ons te laten verwennen is een knus Argentijns restaurant ergens in de binnenstad. De kok geef ik opdracht om speciaal voor ons te koken. Die uitdaging neemt hij graag aan. Zelden zo verrukkelijk gegeten als die bewuste avond. Mijn date geniet en laat blijken dat we wat haar betreft voor elkaar geschapen zijn. Zo denk ik er ook over maar ineens zie ik beelden voor me van een leuke jongeman in een krijtstreep kostuum en gelijk daarna een bootje. Ik vraag mijn date of ze iets met boten heeft en of ze een jongeman kent uit het zakenleven. “Nee”, is daarop haar verbaasde antwoord. De beelden laten me niet los. Dit “moet” een waarschuwing zijn.

Aan het einde van de avond besluit ik, geheel tegen mijn natuur in, niet met de dame mee naar huis te gaan en afscheid te nemen. Ze is teleurgesteld. Ik stel haar gerust. De prins op het witte paard is in aantocht alleen ik ben die prins niet. Drie weken later belt ze me dol enthousiast op. Ze heeft een man ontmoet, een jurist en makelaar. Tien jaar jonger dan zij en gestoken in een krijtstreepkostuum. Hij heeft een boot en nu gaan ze een weekendje varen. Opvallend detail aan de ontmoeting was dat ze hem niet had zien staan. Hij was spontaan op haar af gekomen. In eerste instantie zag ze niets in hem. Hij bleef echter drankjes aanslepen en zo was van het één en het ander gekomen. Ik beschreef haar de man die ik op onze afspraak had “gezien”.  Die beschrijving klopte perfect. Mijn date heeft vijf jaar met deze man omgegaan en toen was het sprookje uit.

De waarschuwing bij mijn oma is duidelijk. De waarschuwing bij die date moet ik verklaren. Ik ben maar zelden in mijn leven echt verliefd geweest. Maar overkomt het me dan ga ik er ook voor met hart en ziel. Die instelling heeft me één keer aan de rand van de afgrond gebracht. De aanwijzing van de Kosmos had dus een dwingende reden. Ik werd behoed voor een mogelijk debacle in de liefde. De ontmoeting van mijn date met die aantrekkelijke zakenman stond vast. Ik zou daar de dupe van geworden zijn. Overigens was het wél mijn keuze om te luisteren naar die waarschuwing. Ik had die beelden ook kunnen opvatten als een hersenspinsel.

Waarschijnlijk komen dit soort verhalen je bekend voor. Vaak zien we de aanwijzingen pas achteraf. Als het dus te laat is. Er zijn tientallen boeken geschreven over paranormale waarnemingen die vele malen spectaculairder zijn dan mijn twee voorbeelden. Mijn ervaringen kun je ook nog onder de noemer “intuïtie” samenvatten. Maar wat is intuïtie eigenlijk?  Een gevoel, een ingeving, helder weten zonder een logische beredenering? Daar is de wetenschap nog niet over uit.

Ik word de laatste tijd beter in het voorspellen van zakelijke carrières. Misschien niet zo verwonderlijk als je zelf al 35 jaar in het zakenleven zit en up’s maar vooral downs hebt meegemaakt. Dan zie je eerder de onverantwoorde of juist succesvolle stappen van een ander. Maar ik heb één stelregel die altijd op blijkt te gaan: wantrouw het verplaatsen van afspraken. Indien iemand echt in jou of je voorstel is geïnteresseerd dan zal hij zo snel mogelijk met je om tafel willen zitten. Natuurlijk kan er altijd iets tussenkomen zoals een ziekte. Maar nog onlangs moest ik ervaren dat een zogenaamde zieke in werkelijkheid deelname aan een beurs betrof. In dit geval had mijn intuïtie me al gewaarschuwd. Ik was dus alert op elke mededeling die mijn toekomstige zakenpartner zou doen. De afloop was dat deze man een blaaskaak bleek te zijn. Beloftes werden dan ook niet nagekomen.

Een van de opvattingen is dat we continu signalen ontvangen welke onze hersenen bereiken maar die we niet kunnen verwerken. Onze hersenactiviteit is daar te traag voor. We slaan dus veel meer informatiestromen op dan we bewust gebruiken en toepassen. Echter, in specifieke situaties doen we een beroep op dat onderbewustzijn. Bij het nemen van belangrijke beslissingen bijvoorbeeld of in een noodsituatie. Denkbaar is dat paragnosten een zesde zintuig hebben ontwikkeld die hen beter en sneller toegang geeft tot die informatiebronnen van het “eigen”onderbewuste. Bij wetenschappelijke proeven is gebleken dat de hersenactiviteit van een paragnost ongeveer 50 maal krachtiger is dan van een persoon zonder paranormale gaven.

Maar daarmee is nog niet verklaard wie die informatiestromen aanlevert. In het geval van mijn oma is het denkbaar dat ik tussen de gunstige berichten over haar herstel ook waarschuwingen heb opgevangen die mijn moeder slechts ter kennisgeving heeft aangenomen. Ze wilde immers niets liever horen dan dat mijn oma aan de beterende hand was. Bij de voorspelling die ik mijn date kon doen ligt het ingewikkelder. Ze kende niemand die voldeed aan het profiel dat ik haar schetste. Ook hebben we het niet over andere mannen in haar leven gehad tijdens dat etentje.

Wetenschappers willen natuurlijk aantonen dat berichten uit de Kosmos van engelen en gidsen pure onzin is. Er is geen leven na de dood en er bestaat geen reïncarnatie. Dat is net zulke lariekoek als dat miljoenen mensen geloven in een wereld die door een God in zes dagen geschapen is. Ook ik acht dat laatste niet waarschijnlijk. De bewijzen voor het tegendeel zijn na Darwin genoeg geleverd.  De bewijzen zijn er ook dat telepathie, gedachteoverbrenging, bestaat. Maar hoe het werkt weten we (nog) niet.

Persoonlijk ben ik niet zo geïnteresseerd in loepzuivere verklaringen. Veel interessanter aan voorspellingen is het nut daarvan en of ze uitkomen. En hoe zit het met de verschillen tussen “weten”op basis van intuïtie of weten door een lijntje met de geestelijke wereld?  Worden we inderdaad door een hogere macht gewaarschuwd? En zo ja, hoe zit het dan met het Karmisch leerproces? Er zijn dus ook voor mijn nog vele vragen waar ik het antwoord op moet schuldig blijven.

© Paul Smit 2009