Het wonder van de tijgernagel

Het was een moeilijke tijd nadat mijn baas failliet was gegaan en mijn vriendin koos voor een andere vent met meer geld. Na 2 jaar vruchteloos solliciteren beland ik in de bijstand. Ik ben niet de enige want de werkloosheid is ongekend groot. Sociale contacten zijn belangrijk maar geld om dagelijks een biertje in de kroeg te drinken heb ik niet.

Aangezien koken mijn hobby is, doe ik het voorstel aan de kroegbaas om dagelijks een daghap te verzorgen. Ze eten je arm en drinken je rijk zei ik tegen de uitbater van de kroeg. En jawel, mijn kookkunst sloeg aan. Zo rond een uur of vijf in de middag zat de bar vol met vrijgezellen die kwamen drinken en smullen van mijn daghappen. Beloning voor mij: dagelijks gratis eten en drinken.

Mijn uitkering is 1045 gulden in de maand. Niettemin lopen mijn schulden op. Er staat 700 gulden open aan onbetaalde rekeningen. In mijn portemonnee zitten nog twee muntstukken van 2,5 gulden. Meer heb ik niet. In dit soort situaties kan ik geld lenen bij mijn ouders maar dat stel ik zo lang mogelijk uit.

Vele jaren daarvoor kreeg ik van een vriendinnetje een tijgernagel gevat in goud als hanger. Het zou mij geluk brengen had ze gezegd. Dat vriendinnetje verdween echter uit mijn blikveld toen ze verliefd werd op een ander. Reden voor mij om die tijgernagel nooit meer te dragen. Hij lag in een laadje van het nachtkastje naast mijn bed tussen mijn horloges en andere prullaria.

Ik stond op met een sombere bui en dacht ineens aan die tijgernagel. Met even zoeken kwam hij tevoorschijn. Ik pakte hem beet tussen duim en wijsvinger, wreef over de nagel en prevelde zoiets als geef me eindelijk eens een beetje geluk. Daarna borg ik hem weer op in het laadje waar hij al jaren lag.

In de kroeg waar ik dagelijks de daghap verzorgde stond een fruitautomaat. Die mocht destijds geen contant geld uitkeren. Maar wat deden de slimme kroegbazen? Je speelde totdat de jackpot viel. Aan de Jackpot zat altijd een bedrag vast dat je werd getoond in de display. De kroegbaas pakte dat geld uit zijn kassa, betaalde de winnaar uit en zette de teller van de fruitkast weer op nul.

De dag dat ik met een sombere bui de kroeg binnenstapte stond de teller van de jackpot op 1440 gulden. Er was niemand behalve de eigenaar. Ik vertelde hem van mijn grote zorgen en keek met een schuin oog naar de fruitautomaat. Stel je eens voor dat….  Ach, onzin. Nooit eerder had ik op een fruitautomaat gespeeld. Met opzet, want zo’n speelkast werd niet voor niets de eenarmige bandiet genoemd.

De kroegbaas wees met een lach op de gokkast. “Waarom probeer je het niet?” In mijn zak zaten die twee rijksdaalders. Aangespoord door de kroegeigenaar gooi ik 1 rijkdaalder in de machine. Ik trek en er vallen 2 barren. Ik heb nog 1 rijksdaalder over en sta in dubio. De kroegbaas haalt me over om ook mijn laatste rijkdaalder in de gokkast te verbrassen. En dan gebeurt het wonder: er vallen 3 barren en dus heb ik de Jackpot gewonnen!

Ik blijf met stomme verbazing kijken naar de gokkast waar wekenlang de bezoekers van de kroeg op hadden gespeeld maar geen gulden hadden gewonnen. De eigenaar van de kroeg is blij voor mij maar had natuurlijk geen 1440 gulden in kas om mij uit te betalen. Dus stapt hij onmiddellijk in zijn auto om naar de bank te gaan en geld te halen. Bij zijn terugkomst loopt de bar vol. Het valt iedereen op dat jackpot is gevallen. Maar wie is de gelukkige?

Ik houd nog even mijn mond tot de eigenaar van de kroeg mij het geld overhandigd dat ik gewonnen heb. Dan geef ik de hele bar een rondje en vertel dat ik de winnaar ben en iedereen in de feestvreugde mag delen. Tweehonderd gulden stort ik in de kas voor gratis rondjes. Zevenhonderd gulden gebruik ik voor het betalen van mijn schulden. Ik houd nog ruim vijfhonderd gulden over om van te leven. Een bedrag dat je nu met 1000 euro kunt vergelijken.

Omdat de tijgernagel mij inderdaad zoveel geluk bracht heb ik hem aan iemand gegeven die ook wel wat geluk kon gebruiken. Of dat geholpen heeft weet ik niet.