Het wonder van de telepathie

Vrijdagmorgen had ik een vervelend, zakelijk telefoongesprek. Ik besluit na afloop van dat gesprek onmiddellijk een vriend te bellen voor advies. Nog tijdens het zoeken naar zijn nummer gaat mijn telefoon en is hij aan de lijn. Hij nodigt mij uit de volgende dag te komen genieten van de laatste zomerse zonnestralen in zijn riante tuin. Ik kan die aangename ontspanning goed gebruiken en heb een heerlijke middag gehad met mijn lievelingsgerecht mosselen als diner tot besluit.

Voelde die vriend instinctief aan dat ik in de problemen zit? Nee, dat niet. Dus het telefoontje is toeval?  Dat is natuurlijk moeilijk te zeggen maar het kwam wel op het juiste moment. Bovendien heeft ieder mens dit telefoonverschijnsel weleens meegemaakt.

Ik heb een tijd last gehad van benauwdheid en vermoed dat Covid de oorzaak was. Maar ik ben klachtenvrij als ik op een mooie, zonnige dag door de stad wandel. Blij dat ik zonder ademnood kan lopen en van het mooie weer kan genieten, moet ik ineens denken aan een kennis van me. Hij is op leeftijd en heeft COPD. Hoe zou het met hem gaan?

Sinds Corona heb ik hem niet meer gesproken. Ik neem me voor hem te bellen als ik mijn kennis hooguit 5 minuten later samen met zijn vrouw tegenkom. Natuurlijk maken we een praatje waarbij hij me vertelt ook aan mij te hebben gedacht want er stond nog een vage borrelafspraak.

De verklaring kan zijn dat ik mijn kennis met zijn vrouw die dag in een flits al eerder heb gezien in de stad maar me dat nauwelijks bewust ben geweest. Onze hersens filteren waarnemingen op basis van belangrijkheid. Dat moet ook want we doen dagelijks duizenden indrukken op. Toch is die “flits” blijven hangen en kwam ik op de gedachte mijn kennis te gaan bellen. Let wel, dit zou de explicatie kúnnen zijn. Dat wil zeggen voor mijn gedachten aan hem. Maar nu omgekeerd: hij dacht eerder op de dag ook aan mij!

Hoewel de wetenschap nog vraagtekens bij telepathie zet omdat het onder wetenschappelijk gecontroleerde omstandigheden moeilijk te reproduceren is, ben ik overtuigt dat het bestaat. De moeder-kindrelatie is daartoe een prachtig voorbeeld.

Moeders voelen feilloos aan of er iets met hun kinderen aan de hand is. Er bestaan legio getuigenissen van ongelukken met kinderen waarbij de moeder op afstand wist dat er iets ergs was gebeurd. Als een kind een nare ervaring heeft zal het altijd om zijn moeder roepen of heel sterk aan haar denken. Dit “pikt” de moeder op.

Telepathie lijkt vaker dan gemiddeld voor te komen bij identieke tweelingen. In zijn boek tweeling telepathie stelt de Britse auteur Guy Lyon Playfair dat met name tweelingen met een extraverte persoonlijkheid telepathische vermogens bezitten. Soms gaan hun ervaringen zelfs gepaard met fysieke gewaarwording. Dat gebeurde namelijk bij een Spaans meisje dat een blaar op haar hand kreeg op het moment dat haar tweelingzusje (ver van haar vandaan) zich verbrandde aan een strijkijzer.

Maart 2009 verscheen een zeer opvallend bericht in de Engelse media over de tweelingzusjes Leanne en Gemma Houghton. Leanne nam een lekker warm bad. Toen ze in het water onderuit zakte, besloot ze even haar ogen te sluiten. Haar zusje Gemma, die een verdieping lager zat, kreeg ineens een onaangenaam gevoel en een sterke drang om naar haar zusje te gaan kijken. Toen ze de badkamer binnenliep schrok ze vreselijk. Leanne was onder water verdwenen en ademde niet meer. Onmiddellijk sloeg ze alarm waarop de hulpdiensten ternauwernood het leven van haar zusje hebben gered.

Geruime tijd geleden moest ik ineens sterk denken aan een goede vriendin. Ik voelde dat het niet lekker met haar ging en probeerde me te concentreren in de hoop dat ik beelden zou opvangen. Dat gebeurde niet. Eind van de dag stuurde ik een mailtje met de vraag of er wat aan de hand was geweest. Wat bleek? Ze had een behoorlijke val van haar paard gemaakt. Gelukkig niets gebroken, wel lichte kneuzingen. Ernstig was het allemaal niet maar het zat die hele dag al tegen dus ze kwam thuis met overal pijn en een depressie. Toen ze van haar paard viel had ze gelijk aan mij gedacht maar niet gebeld omdat ze me niet ongerust wilde maken.

De scheidslijn tussen telepathie en intuïtie is dun. Bij intuïtie krijgen we een bepaald gevoel dat we niet verstandelijk kunnen verklaren. Twee jaar geleden heb ik een bijzondere ontmoeting met iemand waarmee ik een project wil opstarten ten bate van een goed doel. Het gesprek verloopt in een gemoedelijke sfeer. Willen we er samen een geslaagde actie van maken dan moet er heel veel in korte tijd gebeuren. Voor mij is dat een uitdaging waar ik vreselijk veel zin in heb.

Het plan zit al helemaal in mijn hoofd. Een dag na ons gesprek bekruipt me een uitermate slecht gevoel. Het weekend daarop blijkt dat ik me vreselijk vergist heb in de eerlijkheid van deze persoon. Intuïtie of telepathie? Misschien een combinatie van beiden. Zeker is dat de persoon in kwestie bang geweest is dat ik zijn ware bedoelingen door had. Die negatieve gedachten heb ik waarschijnlijk opgepikt.

Kunnen we telepathie bewust inzetten? Hoewel verliefde personen zodanig op elkaar zijn afgestemd dat ze soms precies weten wat er in die ander omgaat ook als hij/zij aan de andere kant van de wereld zit, ben ik van mening dat telepathie vooral een waarschuwing is die met name ontstaat door noodsituaties zoals hierboven beschreven. Het zijn indrukken en gevoelens maar zelden complete verhalen. Daarom valt telepathie door oefening vrijwel niet te leren.