Het wonder van de scheiding

Scheiden is lijden. We hebben er zelden vrede mee. De dood van een partner is vaak beter te verwerken dan in de steek te zijn gelaten door hem of haar die een belangrijk deel van je leven is geweest. Indien er nog gedeeld bezit is of kinderen zijn, zal de breuk nog lang de wonden niet kunnen helen.

Het zal je niet verbazen dat de meest gestelde vraag aan het paragilde is: “Komt mijn ex nog terug?” Wij zijn niet goed in loslaten en houden liever vast wat we hebben, ook al is dat funest voor onze gezondheid en verdere ontwikkeling. Immers, Je weet wat je hebt, niet wat je krijgt.

Toen ik bijna stuk van verdriet door een verbroken relatie paragnost en magnetiseur Piet Vuijst bezocht, voorspelde hij mij een veel betere relatie dan welke ik zoveel verdriet om had. Dat kon ik natuurlijk niet geloven. Met mijn liefdesleven zou het nooit meer goed komen. Sterven in eenzaamheid was mijn vooruitzicht, zo dacht ik toen.

Piet Vuijst kreeg gelijk. Het duurde een half jaar maar ik kreeg inderdaad en veel betere relatie met een andere vrouw die als ’t ware uit het niets op mijn pad kwam. En ook dat voorspelde Piet Vuijst. Die nieuwe relatie leek op een soort beloning voor de tijd dat ik met de vrouw omging die me zoveel verdriet heeft gekost. Kijk ik terug op mijn relaties dan hebben ze me toch altijd iets positiefs opgeleverd. Maar geen enkele zou ik nog terug willen en daarmee kom ik dan tot de kern van het scheidingswonder.

Hoe sneu de breuk voor de achterblijver(s) ook is, op langere termijn blijkt het verlies vaak een geschenk van de Kosmos te zijn. Men gaat er vrijwel altijd op vooruit want een relatie is niet zelden een zelfgekozen keurslijf. Ineens geen verplichtingen meer, niet meer rekening moeten houden met de grillen van je partner. Een eigen vriendenkring opbouwen en ja, ruimte voor eventueel een nieuwe vriend of vriendin. Zie daar de voordelen van een scheiding die je pas gaat zien als de ander definitief vertrokken is.

Mijn ouders en grootouders waren opgevoed met de kerk. Wie trouwde deed dat voor altijd, dus tot de dood elkaar scheidt. Die belofte werd aan GOD gedaan en mocht je nooit breken. Hoeveel ellende heeft die belofte niet opgeleverd? Maar we leven nu in een tijd dat een scheiding geen doodzonde is en trouwen voor de kerk niet zaligmakend. Relaties voor ’t leven zijn uitzonderlijk. Natuurlijk komt de eeuwige liefde nog wel eens voor maar het zijn de uitzonderingen.

Ik ben geloof gaan hechten in de voorzienigheid. Wie zijn partner door een scheiding verliest zit in zak en as maar er komt iets beters voor terug. Voor banen geldt vaak hetzelfde. Dat is best opmerkelijk en heb ik geen verklaring voor.  Zou er dan toch iets kloppen van de astrologie en staat onze toekomst wel degelijk in de sterren geschreven?