Het geluk staat naast je deur

Een van de meest bizarre verhalen over het vinden van de ware liefde is dat van mijn gewezen buurman Geert.

Geert kende ik uit de kroeg. Hij kon mooi vertellen over zijn handel in partijen. Maar op een gegeven moment was hij die handel zat en begon hij een kleine fabriek in halffabricaten. Dat liep vanaf het begin erg goed. Het geld kwam met bakken binnen. Hij woonde inmiddels bij me in de buurt en kwam regelmatig even een biertje drinken.

Minder succesvol was Geert in de liefde. Ondanks mooie auto’s en altijd een prachtig verhaal, waren de vrouwen niet erg onder de indruk van deze ondernemer. Aan zijn uiterlijk kon het niet liggen. Geert zag er altijd prima verzorgd uit.

Met een tikje jaloerse blik volgde hij mijn amoureuze levenswandel. Ik had altijd vrouwen om me heen. “Hoe doe je dat toch? Wat is jouw geheim?”, vroeg Geert me meer dan eens. Ik kon hem wel wat algemene tips geven maar van een uitgekiende strategie was bij mij geen sprake. Geld was het niet, evenmin een mooie auto of een villa. Nee, de liefde overkwam me vaak spontaan.

Het was in de winter dat Geert weer eens een biertje bij me kwam halen. Enthousiast vertelde hij “beet” te hebben. Hij liet me een foto zien van een blonde dame. “Nou Geert, dat is niet zo maar iemand. Dat is een Kanjer!” Zei ik welgemeend. Geert glunderde en vertelde een wintersportvakantie te hebben geboekt. De mooie Dame, Jolanda, ging met hem mee. Hij had beloofd alles te betalen inclusief haar skilessen. En daarmee trok hij Jolanda over de streep. Waar hij natuurlijk op hoopte waren spannende vrijpartijen want ook aan seks kwam Geert te kort. Maar dat onderwerp hield Geert achter de hand. Ze zouden als “vrienden” met elkaar op vakantie gaan.

Ik vond dat Geert wel wat hard van stapel liep door gelijk een dure skiuitrusting voor Jolanda te kopen. “Maar als je iets doet, doe het dan goed”, was zijn commentaar. Blijkbaar had Jolanda geen moeite met de luxe verwennerij van Geert. Besefte ze wel dat er van haar kant vroeg of laat iets tegenover moet staan?

De “tortelduifjes” vertrokken, uitgezwaaid door mij, richting Oostenrijk voor twee weken ongeremd wintersport plezier. Maar amper een week later stond Geert weer voor mijn deur. Hij had mij een verhaal te vertellen. Dat was begrijpelijk want Geert was niet in gezelschap van Jolanda plotsklaps teruggekeerd. Nee, die had hij achtergelaten in Oostenrijk. Wat was er gebeurd?

De reis was leuk, de eerste avond in het hotel ook. Ze hadden gelachen, heerlijk gegeten en vooral genoten van het sneeuwballengevecht. Er was wel een klein dingetje namelijk het samen slapen in het grote bed waarbij Geert geen pyjama aantrok. Dat zinde Jolanda maar matig. Maar het was natuurlijk nog wennen aan elkaar. Na drie nachten celibatair, besloot Geert maar eens om zijn “beloning” te vragen. Nu ging het echt mis. Jolanda zag een vrijpartij niet zitten en beet tot overmaat van ramp Geert toe dat als ze wel zin zou hebben in seks de skileraar als eerste aan de beurt zou zijn.

Geert werd kwaad, nee razend. Had hij zoveel geld uitgegeven en stond hij nog met lege handen. Hij keek het nog één dag aan maar toen Jolanda echt vertrok met de skileraar was zijn geduld op. Zonder zich nog te bekommeren om haar terugreis, startte hij de auto en reed naar ons land.

Tijdens dit dramatische vakantieverhaal, viel me op dat Geert het debacle nogal vrolijk voor het voetlicht bracht. Maar het verhaal was nog niet uit. Toen Geert zwaar gedesillusioneerd thuiskwam ontmoette hij in de lift zijn buurvrouw. Hij kende naar nauwelijks en had ook geen zin in een praatje maar daar dacht zij anders over.

Er was een probleem met de verhuurder en nu ze Geert toch zag zou ze dat graag even met hem bespreken zodat ze samen met de andere huurders actie konden ondernemen. “Zullen we dat “bespreken” bij een glaasje wijn doen?” zei ze met een vriendelijke glimlach. Geert kon wel een verzetje gebruiken, ook moest hij zijn verhaal kwijt. Dus zaten die twee even later in haar flat gezellig te kletsen met een glaasje wijn.

Geert was eerlijk en vertelde haar over zijn misgelopen vakantie en ook waarom. De buurvrouw luisterde aandachtig en schonk ondertussen de glazen nog eens vol. De afloop van die avond laat zich raden. Maar daar bleef het niet bij. De buurvrouw bekende dat ze Geert al heel lang in ’t versier had. Alleen had hij dat nooit gemerkt. Geert was nu verliefd tot over zijn oren. Nota bene op zijn buurvrouw!

Het kruidenvrouwtje Mellie Uyldert (1908 – 2009) schrijft in één van haar boeken dat het kruid voor je genezing altijd staat naast je deur. Geert trouwde met zijn buurvrouw en kreeg samen met haar drie kinderen. Ook bleek zij zakelijk een talent te zijn. Het kleine bedrijfje van Geert groeide aanzienlijk. Hij kon personeel aannemen en een mooi huis laten bouwen. Of ze nog bij elkaar zijn weet ik niet maar in ieder geval hebben ze de 25 jaar samen volgemaakt.