Ergens loopt je dubbelganger rond

Terwijl ik aan de bar van een klein theater een biertje sta te drinken word ik aangeklampt door een frivool heerschap ontegenzeggelijk een liefhebber van de mannenliefde. Hij roept vrolijk: “Oh, mijn Robert!” Als ik mij enigszins verbaasd omdraai betrekt zijn gezicht. Ik ben zijn Robert namelijk niet. Evenmin ben ik van de mannenliefde. Heel sneu voor de persoon in kwestie die mijn krullenbos aanzag voor het achterhoofd van de zanger Robert Long. (1943 – 2006)

Enige jaren later word ik verward met de pianist Louis van Dijk (1942 – 2020) Wij hadden dezelfde krullen en droegen ook nog dezelfde bril. Bovendien kenden we elkaar en trad hij op in mijn jazzcafé. Alleen ben ik jonger en kan ik geen noot pianospelen.

Het wonder van de LOOK-ALIKE, daar gaat dit artikel over. Van ieder mens zou ergens op de wereld een evenbeeld rondlopen. Een enkele keer komen ze elkaar ook tegen. Is er een verklaring voor als een familieband uitgesloten is? Dat intrigeert de fotograaf FRANÇOIS BRUNELLE en een team wetenschappers. De fotoserie ‘I’m not a lookalike!’ is geïnspireerd op Brunelles ontdekking van zijn eigen dubbelganger, de Engelse acteur Rowan Atkinson.

Een oproep via de sociale media leverde Brunelle honderden dubbelgangers op. Zouden het geheime broertjes en zusjes van elkaar zijn wiens vader een vreemdganger is. De wetenschappers die meededen aan het project sluiten die mogelijkheid uit. De geschiedenis van elke dubbelganger is zeer nauwkeurig in beeld gebracht. De dubbelgangers zijn afkomstig uit alle delen van de wereld. Iemand uit Bogota ontmoette zijn dubbelganger uit bijvoorbeeld Engeland.

De onderzoekers vergeleken hun afkomst, interesses, opleidingen en beroepskeuzes. Overeenkomsten werden nauwelijks gevonden. Dat is van belang want zouden deze mensen familie van elkaar zijn dan dragen ze de talenten van hun voorouders mee. Maar de overeenkomst was wel terug te vinden in hun DNA. Dat is een discutabele ontdekking. Immers, in theorie is het denkbaar dat mijn DNA overeenstemt met het DNA van laten we zeggen Vladimir Poetin! Nu heb ik het geluk met geen millimeter op deze oorlogsmisdadiger te lijken. Maar stel je voor….

Fotograaf Brunelle vertelt van een opmerkelijk stel dubbelgangers die besluiten zonder elkaar te kennen in dezelfde stad en in hetzelfde appartementencomplex te gaan wonen. Als ze elkaar tegenkomen blijken ze ook nog een tattoo te hebben op dezelfde plek van hun lichaam.

Gelukkig worden er bij de DNA-ontdekking ook kritische kanttekeningen geplaatst. Het DNA dat werd vergeleken betreft alleen de gelaatsuitdrukkingen. De bevolking van de aarde neemt toe. Moeten we de factor toeval laten meewegen? “Ja, natuurlijk”, zeggen de criticasters van het onderzoek. Misschien zijn het aantal gelaatsuitdrukkingen gewoon op en is de mensheid bezig met een noodzakelijk copy and paste…

Terwijl ik dit schrijf moet ik aan een ander merkwaardig fenomeen denken: de zogenaamde tweelingzielen. Uiterlijke kenmerken delen ze zelden met elkaar maar innerlijk zijn ze identiek. Ik zie nu alweer een astroloog enthousiast staan dansen van plezier. Maar zo simpel is het niet. Daarover een volgende keer meer.