Een onbestemd gevoel

Het was een mooie lentedag. Frits trok de deur achter zich dicht en sloot hem af. Hij had zichzelf getrakteerd op een paar dagen vakantie in Limburg. Fluitend trok hij zijn rolkoffertje voort op weg naar het station. Na een paar honderd meter lopen bekroop hem opeens een onbestemd gevoel.

In gedachten ging hij na niets vergeten te hebben. Water en gas had hij voor de zekerheid afgesloten. Je weet immers maar nooit. De voordeursleutel had hij twee keer omgedraaid. Dat wist hij honderd procent zeker. Waar maakte hij zich dan nog druk om?

Frits haalde zijn schouders op. Muizenissen waren nergens voor nodig. Dus liep hij door naar het station en stapte vervolgens in de trein naar het zuiden. De reis verliep voorspoedig. Het hotel was mooier dan verwacht. De omgeving met zicht op het Geuldal was overweldigend. Frits genoot met volle teugen en dacht geen seconde meer aan zijn huis.

Na enkele dagen vakantie stapt Frits weer in de trein. Als hij de eindbestemming nadert bekruipt hem opnieuw een onbestemd gevoel. Zijn huis staat er nog. Maar zodra hij de voordeur opent schrikt hij zich rot. Hij treft een onbeschrijfelijke puinhoop aan. Er is ingebroken. De antieke hangklok is verdwenen. Ook zijn gloednieuwe televisie is gejat. De computer en printers zijn eveneens meegenomen maar het ergste zijn de vernielingen.

Als de politie de schade komt inspecteren blijkt dat er geen sporen van braak zijn waar te nemen. De dieven zijn door de achterdeur binnengekomen. Het was een deur die Frits vergeten was af te sluiten. Had Frits gehoor gegeven aan zijn onbestemd gevoel, dan was hij terug naar huis gegaan en alles nog eens nagelopen. Ongetwijfeld had hij dan ook de achterdeur gecontroleerd. Nu heeft hij een dispuut met zijn verzekering wegens het ontbreken van inbraaksporen.

Een onbestemd gevoel moeten we nooit negeren. Is het een waarschuwing vanuit de Kosmos? Dat hangt ervan af. Wie zijn huis gaat verlaten zal altijd het één en ander nalopen. Bijvoorbeeld de thermostaat laag zetten, controleren of het gas uit is en eventueel de hoofdkraan van het water afsluiten. Maar ook kijken of ramen en deuren goed zijn gesloten. Dat laatste was Frits dus vergeten maar zou hij normaal wel hebben gedaan. Daar kwam dat onbestemde gevoel vandaan.

Dat onbestemde gevoel kunnen we ook onze intuïtie noemen. Over intuïtie heb ik meerdere verhalen geschreven. We hebben dat “zesde zintuig” niet voor niets. Het kan ons behoeden voor naderend onheil of verkeerde beslissingen. In hoeverre bovennatuurlijke krachten onze intuïtie besturen is niet van belang. Feit blijft dat het verstandig is naar je voorgevoelens te luisteren.