De onverwachte hulp van Maria

Ik ben niet katholiek opgevoed maar Hervormd. Het geloof speelde lange tijd geen rol meer in mijn leven tot ik kanker kreeg en genas. Dat was in 2015. Ik besloot toen naar de kerstnachtdienst in het oude vestingstadje Weesp te gaan. Dat was een mooie ervaring. De voorganger was Marije Hage, een jonge, moderne dominee die inmiddels niet meer op de preekstoel staat. Het koor was Camerata Fectionata, in mijn beleving één van de beste koren van ons land.

Genezen van kanker komt gelukkig steeds vaker voor. De wetenschap heeft sprongen vooruit gemaakt. Er zijn nieuwe bestralingstechnieken zoals de MRIdian en protonentherapie en nieuwe medicijnen die ons immuunsysteem activeren. Beide met gunstige resultaten. Overigens ben ik nog op de ouderwetse manier behandeld.

Heb ik het geloof in God door mijn genezing hervonden? Nee, niet onmiddellijk. Toch ben ik vaker kerken gaan bezoeken. Met name de katholieken kerken spreken me aan. Hun geschiedenis is ouder dan die van de protestanten. Altijd steek ik een kaarsje aan. Zo ook in de Jacobskerk te Enschede oktober 2017.

Het was op een moment dat ik dringend verlegen zat om nieuwe opdrachten. Ik zei letterlijk tegen Maria (inzet):  “Help me aan werk!” Het was de eerste keer in mijn leven dat ik iets vroeg aan Maria want zoals gezegd ben ik niet katholiek opgevoed. Ik geloofde op dat moment ook niet dat het zou helpen.

Ik stapte weer in de trein naar Deventer, de stad die mijn hart heeft gestolen. Nog even een afzakkertje nemen bij café Doedel en dan met de trein naar huis was mijn plan. Bij Doedel ontmoette ik twee heren waarmee ik in gesprek kwam over de organisatie van evenementen. Mij vak, dus een interessant onderwerp. Ineens gaat mijn telefoon, het is een zakenrelatie uit een ver verleden met de vraag of ik websites bouw. Ja, dat doe ik nog steeds. Dan heeft hij een dubbele opdracht voor me.

Ik ben even met stomheid geslagen want nog geen 3 uur daarvoor had ik Maria om hulp gevraagd. Het afzakkertje bij Doedel werd ineens een klein feestje waarbij ik moest oppassen niet de laatste trein naar Amsterdam te missen.

Maria heeft sindsdien een plaatsje in mijn leven gekregen want hoe bijzonder is het dat ik 2 jaar geleden zomaar een wonderdadige medaille kreeg? Woensdag j.l. kwam opnieuw uit het niets Maria op mijn pad. Ik opende de droogtrommel om mijn was in te doen.  Een goudkleurig muntje/schildje lachte me toe. Eerst dacht ik aan 50 eurocent maar toen ik het oppakte bleek het een icoon te zijn. Waarschijnlijk uit een hanger afkomstig en oud. Het stelt voor het beroemde schilderij uit de 13e eeuw dat hangt in het klooster van Montevergine in Italië.  Het derde teken van Maria of gewoon toeval? Ik heb een vrijwel onmogelijke wens gedaan…. en wacht af.